Adların mənası - N

Adların mənası - N

Adların mənası - N
Adların mənası - N

Nabat - Yaşıllıq, bitki.
Nabil (Nabilə) - Nəcib, adlı-sanlı, tanınmış.
Nabix - Şanlı, tanınmış,nəcib.
Nabixə - Ağıllı.
Nabiyə - (Ər.) 1.Ulu, şərəfli kimsə. 2.Sonradan şair olan kimsə. 3.Xəbərçi, xəbər verən.
Naciyə - Dinc, təhlükəsiz, rahat.
Nadim - Sah sarayinda sənət işlərinə baxan.
Nadir (Nadirə) - 1.Yeganə,tək. 2.Az ələ düşən, az tapılan. 3.Qəribə, əcaib. 4.Qəribə, əcaib hekayə.
Nadiyə - (Ər.) 1.Qışqırıb çağıran, səslənən. 2.Yığıncaq, məclis.
Nafiq - (Ər.) Xeyir.
Nafilə - (Ər.) 1.Bihudə, hədər, boş yerə, nahaq, işə yaramayan, boş. 2.Artıqdan qılınan namaz və ya tutulan
oruc.
Nafis (Nafisə) - (Ər.) Gözəl, incə.
Nafiz (Nafizə) - (Ər.) 1.Deşən, deşib keçən. içəriyə girən, işləyən. 2.Təsir edən, sözü keçən.
Nagəhan - (Fars.) Qəflətən, birdən-birə.
Nagıi - Saf, pak, təmi.
Nahid - Gənc, yetişmiş.
Nahid (Nahidə) - 1.Venera (Zöhrə) planeti. 2.(Ərəb dilində) Gənc,yeni yetişən qız.
Nahirə - (Ər.) Ayın ilk günü ya da son gecəsi.
Naib - Köməkçi
Naib (Naibə) - (Ər.) 1.Vəkil, birinin yerinə keçən, qazi, vəkili, şəriətə görə hökm edən hakim. 2.Növbə çəkən,
Nail (Nailə) - (Ər.) Muradına çatan, istədiklərinə nail olan, çatmış, ələ keçirən, əldə edən, həyatdan həzz
alan.
Naim - (Ər.) 1.Xoşbəxt, bolluq içində yaşayan, bəxtəvər. 2.Sakit, dinc.
Naimə - (Ər.) Gözəl zərif qadın, nazlı böyüdülmüş qadın.
Nairə - (Ər.) Atəş, alov, istilik. od, şölə.
Naləzən - (Fars.) İnləyən, inildəyən.
Namal - (Tür.) Adın duyulsun, şöhrət qazan.
Namdar - (Fars.) Adlı-sanlı, məşhur.
Namiq (Namiqə) - (Ər.) Yazıçı, katib, yazar, qəşəng yazmaq,
Namiyə - (Ər.) Olma, yerdə bitmə, qüvvətli, inkişaf, yetişmə.
Namzəd - 1.Nişanlı,adaxlı. 2.Bir işə ,vəzifəyə təyin edilməsi və ya qəbul edilməsi nəzərdə tutulan adam.
Nardan - Atəş (od), canlılıq.
Nardanə - (Fars.) 1.Nar dənələri. 2.Gözyaşı damlaları.
Nardin - (Fars.) Bir sünbül növü.
Nargül - (Fars.) Atəş rəngində, qırmızı gül.
Narin - (Fars.) İncə, zərif quruluşlu, nəzakətli. Zəif, çəlimsiz.
Nariyə - (Ər.) Odla əlaqədar, cin pəri. - Ad olaraq istifadə edilməz.
Nasix - (Ər.) Məsləhətçi, dost.
Nasim - (Ər.) 1.Həll edən, yoluna qoyan, düzüb-qoşan. 2.Təmiz hava. 3.İlıq külək, zərif.
Nasir - (Ər.) 1.Köməkçi, kömək edən. 2.Yazıçı,ədib.
Nasirə - Qələbəni gətirən, kömək.
Naşir - (Ər.) Nəşr, paylayan, piyada.
Natalya - Mövlud günündə doğulmuş.
Natəvan - Bacariqsiz, taqətsiz, gucsüz, zəif, aciz.
Natiq (Natiqə) - (Ər.) 1.Söyləyən, danışan, nitq söyləyən. çıxış edən. 2.Düşünən. 3.Bildirən, bildirici. 4.Yaxşı
danışıq qabiliyyəti olan adam.
Navid - Xoşxəbər.
Nazdil - (Fars.) Könül nazı, könül cilvəsi.
Nazəndə - (Fars.) Naz edici, nazlı, xoş ədalı.
Nazənin - (Fars.) 1.Cilvəli, oynaq, çox nazlı, işvəli, yetişdirilmiş, ərköyün, naz-nemətə alışmış. 2.Zərif, incə
quruluşlu.
Nazim (Nazimə) - (Ər.) Tənzim edən, təşkil edən, sıra-sıra, səf-səf olan şey, inşa edən.
Nazir - (Ər.) 1.Nəzər edən, nəzarət edən, baxan, göz qoyan. 2.Vəkil. 3.Bacarıqlı. 4.Bir üzü bir tərəfə
istiqamətli olan. 5.Xəbərdarlıq edən.
Nazif (Nazifə) - (Ər.) Təmiz, pak, nəzakətli, zərif və qəşəng geyimli.
Nazik - (Fars.) 1.İncə, narın. 2.Tərbiyəli, hörmətli. 3.Gözəl zərif.
Nazil (Nazilə) - (Ər.) 1.Yuxardan aşağıya enən. 2.Bir yerə qoyulan, bir yerdə yerləşən.
Nazirə - (Ər.) 1.Nümunə cavab. 2.Mənzum əsərdə ayrı vəzin və kafiyədə bənzər olma halı.
Nazil - 1.Enən, yuxarıdan aşağı düşən. 2.Allah tərəfindən göndərilən.
Nazilə - Hadisə, vaqiə.
Nazim - 1.Nizama salan, tərtib edən. 2.Nəzmə çəkən, şair.
Nazir - 1.Baxan. 2.Nazirliyə başçılıq edən hökumət üzvü. 3.Xəbərdarlıq edən.
Nazirə - Qabaqcadan xəbər verən.
Naziyyə - Tam nikbin, tam ümidli.
Nazlan - (Tür.) Özünü bəyənmə, nazlı olma.
Nazlı - (Tür.) 1.Naz edən, qəmzəli, özünü ağır aparan, gözəl, incə. 2.Dəyər verilən sevimli.
Nazlıgül - (Tür.) ( Bax. Nazlı ).
Nazpəri - Nazlı pəri, gözəl.
Nejad - (Fars.) Soy, nəsil.
Neman - Xoşbəxtlik, səadət.
Nemət - 1.Yaxşılıq, hədiyyə, lütf. 2.Xoşbəxtlik, saadet. 3.Yemək, içki, azuqə.
Nemət - (Ər.) 1.Yaxşılıq, lütf, ehsan, bəxşiş. 2.Azuqə, yeməyə, içkiyə dair şeylər, ruzi, bərəkət, yeyilib içilən
hər şey. 3.Sərvət, dövlət, var. 4.Səadət, xoşbəxtlik. - Kişi və qadın adı olaraq istifadə edilir.
Nemətulla - (Ər.) Allahın neməti.
Nəba - (Ər.) Xəbər. - Kişi və qadın adı olaraq istifadə edilir.
Nəbanəddin - (Ər.) Dinin şanı və şərəfi.
Nəbat - 1.Bitki. 2.Şəffaf. kristal şəklində. 2.Şərq şırniyyatı.
Nəbi - (Ər.) 1.Xəbərçi, xəbər verən, peyğəmbər. 2.Yüksək, uca. 3.Böyük Türk şairidir. - 17. əsrin ikinci
yarısında yaşamıştır.
Nəcdət - (Ər.) Qəhrəmanlıq, igidlik. Qorxusuz olmaq.
Nəcəf - (Ər.) Üzərinə su çıxmayan yer, yüksək, təpə. Kufə ətraflarında Hz. Əlinin türbəsinin olduğu yer.
Nəci - Xilaskar.
Nəcib (Nəcibə) - (Ər.) 1.Nəcib mənşəli, əsli-nəsli olan, soyu təmiz, pak olan kimsə. 2.Gözəl əxlaq sahibi.
3.Yollara tikilən işarə daşı, bir yerə tikilən daş. 4.Pay, hisse, hörmətli, əziz, nəcib. 5.Zadəgan, qiymətli, üstün
6.Allahın qısmət etdiyii şey.
Nəcid - (Ər.). Yüksək yayla. Ərəbistanın sahil düzənliyinə və çuxur sahəyə zidd olan yüksək qisim. - Kişi və
qadın adı olaraq istifadə edilir.
Nəcil - (Ər.) Soylu, soyu təmiz, kişizade, əsl.
Nəclə - (Ər.) Uşaq, övlad, soy, nəsil.
Nəsli - (Ər.) Nəslə aid, soya aid.
Nəcməddin - İnamın ulduzu.
Nəcmi (Nəcmiyyə) - (Ər.) Ulduz. ulduzla əlaqədar. Nəcməddin: Dinin ulduzu. - Dilimizdə "Nəcməddin"
şəklində istifadə edilir.
Nəcvə - (Ər.) Yüksək yer.
Nədidə - (Fars.) Görülməmiş görünməmiş. Çox seyrək olan, çox qiymətli.
Nədim - (Ər.) 1.Məclis yoldaşı, sohbət yoldaşı, dost. 2.Böyükləri bənd və hekayələri ilə əyləndirən, gözəl
hekayələr izah edən, şirin danışan. - Nədim: Osmanlı şairlərindən. Əsl adı Əhməddir.- Lalə dövrü
şairlərindəndir.
Nədimə - (Ər.) (bax. Nədim) Zəngin və ya şərəfli, etibarlı bir qadının yoldaşı.
Nəfasət - (Ər.) Nəfislik, nəfslı olma halı. Qıymətlilik.
Nəfi - (Ər.) Yararlı.
Nəfis (Nəfisə) - (Ər.) Bir xoş, çox xoşuna gələn, ən gözəl, çox bəyənilən, qiymətli.
Nəim - (Ər.) 1.Bolluqda yaşayış. 2.Cənnətin bir qisimi, cənnət.
Nəqşidil - (Ər.) Könül rəsmi, könül bəzəyi.
Nəmrud - (Ər.) Babilin qurucusu olduğu sanılan hökmdar. M. Ö 2640 -da yaşamış Hz. İbrahimi oda
atdırmışdır. Babil qülləsi onun zamanında tikildiyi deyilməkdədir. -Ad olaraq istifadə edilməz.
Nərgiz - (Fars.) 1.İri çobanyastığı formasında ortası yaşıl və ya sarı, yarpaqları boz və sarı bir çiçək. 2.Gözəl,
qürurlu
Nərim - (Fars.) Pəhlivan, igid, bahadır.
Nəriman - (Fars) Ruhu güclü, Igid, cəsur, qəhrəman.
Nərmi - (Fars.) Yumşaq, zəiflik.
Nərmin - (Fars.) 1.Yumşaq, incə, zərif. 2.Gül.
Nəsib - Pay, hissə, birinin əldə etdiyi şey, Allahın qismət etdiyi şey.
Nəsib (Nəsibə) - (Ər.) 1.Qismət, pay, bəxt. 2.Nəticə bəhrə. 3.Müyəssər. 4.Əsilli, soylu, əsli-nəsəbi olan.
5.Dik qoyulan daş. Yollara nişan üçün di qoyulan daş.
Nəsim (Nəsimə) - (Ər.) 1.Yüngül külək. 2.Xoş, mülayim insan.
Nəsimi - Nəsim, yel, meh,xəfif külək.
Nəsir - Kömək edən, xilaskar, müdafiəçi, köməkçi, yardımçı, dost. 2.Heyvan asqırması.
Nəsirə - Qalib.
Nəsligül - ( Ər.Fars.Tür.) Gül nəsli, gül kimi gözəl soydan gələn.
Nəsilxan - ( Ər.Fars.Tür.) Xan nəslinə aid, xanın nəslindən.
Nəsilşah - ( Ər.Fars.Tür.) Şah soyundan gələn.
Nəsrəddin - (Ər.) Din müdafiəçisi, din qoruyucusu, köməkçi, imdada yetişən.
Nəsrin - (Fars.) Yaban gülü, dağ cicəyi, avqust gülü, misir gülü, van gülü.
Nəsrullah - (Ər.) Allahın köməyi.
Nəşəcan - ( Ər.Fars.Tür.) Canın nəşəsi, mutluluğu.
Nəşəgül - ( Ər.Fars.Tür.) Nəşələndirən gül.
Nəşənur - (Ər.) Işıq saçan, nəşə, sevinç.
Nəşəvər - ( Ər.Fars.Tür.) Çox şən, çox nəşəli.
Nəşid (Nəşidə) - (Ər.) Mənzum şeir.- Atalar sözü dərəcəsində istifadə edilən məşhur beyt və ya misra.
Nəvaz - (Fars.) Oxşayan, oxşayıcı.
Nəşvə - (Ər.) Sevinç.
Nəvid - Xoş xəbər.
Nəyyir (Nəyyirə) - (Ər.) 1.Nurlu, parlaq. 2.Işıklı cisim. 3.Günəş.
Nəyzən - (Fars.) Ney çalan kimsə.
Nəzafət - (Ər.) Təmizlik, paklık.
Nəzakət - (Fars.) 1.Naziklik. 2.Zəriflik, incəlik. 3.Tərbiyə. 4.Əhəmiyyət.
Nəzər - Baxış, uzaqgörən, baxan, baxma, göz atma, düşünmə, göz dəymə.
Nəzih (Nəzihə) - (Ər.) Təmiz, pak.
Nəzirə - (Ər.) 1.Birini doğru yola (Sirat-ı Müstəqimə) yönəltmək üçün Allahın əzabı ilə göz dağı verərək
qorxutmaq. 2.Dilək, təsis. 3.Bənzətmə, nümunə,örnək. 2.Bir şairin şeirinə oxşadılaraq yazılan şeir.
4. Özünü Allah yoluna həsr edən adam.- Quranda 40 dan çox yerdə keçməkdədir.- Hz. Peyğəmbərin
adlarından.
Nəzmi (Nəzmiyyə) - (Ər.) Düzme, tərtib etmə, sıraya qoyma, sıra, tərtib. - Vəznlə, qafiyəli söz.
Nəzrət - (Ər.) 1.Təzəlik. 2.Baxma, baxış. 3.İdarə, rəislik. 4.Nazirlik. - Kişi və qadın adı olaraq istifadə edilir.
Nəzrin - Su zanbağı,tənha çiçək.
Nəzzam - (Ər.) Nizam verən, təşkil edən.
Nicat - (Ər.) 1.Arzu, murad. 2.Qurtulma, xilas olma, salamat qalma, qurtuluş, salamatlıq.
Nigar - 1.Gözəl, yaraşıqlı, sədaqətli. 2.Şəkil, surət.
Nihad - (Fars.) Təbiət xasiyyət, yaradılış, şəxsiyyət, struktur.
Nihal - İncə və düzgün bədənli, fidan kimi.
Nihalə - 1.Yeni yetişmiş, düzgün. 2.Ovçu qorxuluğu. 3.Döşəmə, döşənəcək şey.
Nihan - (Fars.) Gizli, tapılmayan, görünməyən.
Nilay - (Ər.) Seyhan və Ceyhan çayları. Fırat və Dəclə çayları.
Nilgün - (Fars.) Aciq rəngində, göy.
Nilhan - (Ər.) Nil hövzəsi xanlarından.
Nilsu - (Tür.) Nil ve su adlarının birləşməsidir.
Nilufər - (Fars.) Çiçək adı.
Niyaz - (Fars.) 1.Yalvarma, yalvarmaq, dua. 2.Bəzi təriqətlərdə kiçiyin böyüyə qarşı olan salamı, hörmət və
duası. 3.Ehtiyac, muhtaçlık.
Niyazi - (Fars.) (bax Niyaz). 2.Yalvarıcı, niyaz edici,sevgili.
Nisar - Bağışlanma.
Niyaz - 1.Mərhəmət. 2.Ehtiyac, xahiş, arzuolunan.
Nizam - (Ər.) 1.Sıra, quruluş, üsul, tərtib, yol, qayda. 2.Qanunlar. 3.Hindistandakı kiçik dövlətlərin
hökmdarlığı.
Nizami - (Ər.) 1.Üsuluna uyğun, tərkibli, nizamlı. 2.Qanun və nizama aid,- onunla əlaqədar. Nizami;
Azərbaycanın ən böyük şairlərindəndir, Gəncəlidir.
Nizami - Nizam, intizam.
Nizamuddin - Dinin nizamı. - Dilimizdə "Nizaməddin" olaraq istifadə edilir.
Nofəl - Alicənab, comərd.
Novcəvan - (Fars.) Gənc, dəliqanlı.
Novrəstə - (Fars.) Yeni yetişən, yeni bitən. - Kişi və qadın adı olaraq istifadə edilir.
Novsalə - (Fars.) Gənç, təzə, kiçik.
Novruz - Təzə gün.
Nuran - (Fars.) Işıqlı. Nurlu, nura aid.
Nurani - (Fars.) Işıqlı, işıq saçan, hörmət oyandıran, nurlu.
Nuratay - (Ər.) Nurlu, ışıq saçan tanınmış kimsə.
Nuray - ( Ər.Tür.İbr.) İşıq saçan ay, ay Işığı, ışıqlı ay, ayın ən çox işıq saçdığı dövrü.
Nural - ( Ər.Fars.Tür.) Nur, işıq al, işıqlı ol.
Nuraləm - (Ər.) Kainatın nuru, aləmi işıqlandıran.
Nurbaki - (Ər.) Davamlı işıqlı olan, nurlu səhər.
Nurbanu - ( Ər.Tür.İbr.) Nur üzlü xanım, gəlin, şahzadə. - Nur və ba-nu'dan birləşmiş ad.
Nurbay - ( Ər.Tür.İbr.) Nurlu, işıqlı kimsə.
Nurcan - ( Ər.Tür.İbr.) Canlı, nəşəli, həyat dolu.
Nurcahan - ( Ər.Tür.İbr.) 1.Cahan nuru, işığı, dünyaya işıq saçan. 2.Türk-Hind imperatoru Cihangirin
arvadı.
Hurcəvan - ( Ər.Tür.İbr.) 1.Parlaq, şən, gənc. 2.Mərd, qorxmaz, gənc.
Nurçin - ( Ər.Tür.İbr.) Nur yığan, işıq yığan.
Nurdağ - ( Ər.Tür.İbr.) Nur dağı, Nurdan dağ.
Nurdan - ( Ər.Tür.İbr.) Nura aid, nurdan edilmiş.
Nurdanay - ( Ər.Tür.İbr.) Çox ışıqlı, çok parlaq.
Nurdanə - ( Ər.Tür.İbr.) Nurlu, parlaq və ışıqlı olan.
Nurdil - ( Ər.Tür.İbr.) Nurlu, işıqlı könül.
Nurdoğan - ( Ər.Tür.İbr.) Nurlu, parlaq biri şəkildə doğulan.
Murəddin - (Ər.) Dinin nuru (ışığı), inam işığı, dinin işığı.
Nurəfşan - ( Ər.Tür.İbr.) İşıqlıq verən, ortalığı işıq içində buraxan. - Nur və əfşan sözlərindən birləşmiş ad.
Nurəl - ( Ər.Tür.İbr.) Nurlu əl.
Nurər - ( Ər.Tür.İbr.) Nurlu insan.
Nurfidan - ( Ər.Tür.İbr.) Təzə və parlaq gənc, zərif xanım.
Nurgül - (Fars.) Gülün ən parlaq olanı.
Nurgün - ( Ər.Tür.İbr.) 1.Nurlu gün, işıqlı gün. 2.Günün və bütün həyatın nurlu, parlaq olması.
Nurhilal - (Ər.) (Bax.Nuray) İşıqlı ay.
Nurxan - ( Ər.Tür.İbr.) Nurun idarəçisi, hakimi.
Nurnisə - (Ər.) Nurlu qadın.
Nuri - (Ər.) İşıq, İşığa aid olan.
Nuridə - Gözümün işıgı.
Nuriyyə - (Ər.) Işıqlı, işıqdan gəlmə.
Nurqan - ( Ər.Tür.İbr.) Təmiz, aydın soydan gələn.
Nurqut - ( Ər.Tür.İbr.) (Bax. Nurqan) Işıqlı, aydınlıq.
Nurlan - Nur, işıq, nur saçan, parıldayan, işıqlandıran.
Nurmələk - (Ər.) (Bax. Mələk). Mələk kimi saf və təmiz gözəl.
Nurnigar - ( Ər.Tür.İbr.) İşıqlı, aydınlıq, sevgili.
Nurpəri - ( Ər.Tür.İbr.) Işıklı, pəri qədər gözəl.
Nursabah - (Ər.) Aydınlıq sabah.
Nursaç - ( Ər.Tür.İbr.) "Işık saç, aydınla" "işığ saçan" anlamında.
Nursal - ( Ər.Tür.İbr.) IşıQ saç, çevrəni aydınla.
Nursel - ( Ər.Tür.İbr.) Nur, işıq seli (axışı).
Nursevən - (Ər.) Aydınlığı, ışığı seven.
Nursev - ( Ər.Tür.İbr.) Işığı sev.
Nursevil - ( Ər.Tür.İbr.) "Parlaq, aydın gözəllər tərəfindən sevil" mənasında istifadə edilən bir ad.
Nursim - (Fars.) Aydınlıq və gümüş kimi parlaq.
Nursima - (Fars.) Işıqlı, aydın üz.
Nursinə - (Fars.) Işıqlı, aydın ürəklı.
Nursu - ( Ər.Tür.İbr.) Nurlu su.
Nursultan - Sultanın işığı.
Nursun - ( Ər.Tür.İbr.) Sən işıq, nur kimi aydınsan. - mənasında istifadə edilən bir ad.
Nurşah - (Fars.) Parlaq hökmündə.
Nurşən - (Fars.) Çox, çox ışıqlı, nəşəli insan.
Nurtac - ( Ər.Tür.İbr.) Nurdan tac.
Nurtək - ( Ər.Tür.İbr.) İşıq kimi, parlaq.
Nurtəkin - ( Ər.Tür.İbr.) (Bax Nurtək) Aydın və güvənilən, əmin. İşıq kimi.
Nurtən - Bədəni işıq kimi ağ olan.
Nurulla - (Ər.) Allahın nuru, Alllahın işığı.
Nurvəli - (Ər.) Müqəddəs.
Nurzad - (Tür.) Nurlu, aydın kimsə.
Nurzən - ( Ər.Tür.İbr.) Nurlu, ışıklı qadın.
Nurzər - (Ər.) Qızıl kimi parlaq ışıq, qızılı ışıq.
Nuşirəvan - ( Ər.Tür.İbr.) İranda 531-579 illər arasında hökmranlıq etmiş və doğruluğu ilə şöhrət tapmış
olan Sasani şahı, "ədalətli" ləqəbiylə tanınır.
Nübar - Məhsul, bar.
Nürəddin - İnamın (İlahi) işığı, dinin gətirdiyi nur.
Nüşabə - (Fars) 1.Agıllı və gözəl qadın. 2.İçənə ölümsüzlük verəcəyinə inanılan su, Bengi su, həyat suyu.
Nüsrət - (Ər.). 1.Kömək. 2.Allahın köməyi. 3.Zəfər, üstünlük qələbə, muvəffəqiyyət. - Kişi və qadın adı
olaraq istifadə edilir.
Nüsrəddin - (Ər.) 1.Dinin kömək etdiyi. 2.Dinin müvəffəqiyyətli nümayəndəsi.